Psikologların sıklıkla kullandıkları bir tabir vardır; “Öğrenilmiş Çaresizlik.” Kişiler deneme yanılma sonucunda çaresizliği öğrenirler. Bir takım işler yapmak için girişimde bulunurlar ve yapamayınca, bir daha o işin olmayacağını düşünürler. Üzerinden zaman geçmesi, şartların, mekânın ve yaşanılan ‘an’ın değişmiş olması önemli değildir. Bir kere düşmüşlerdir öğrenilmiş çaresizliğin pençesine. Artık çıkamazlar. Bir de öğretilmiş çaresizlik vardır. Kişi [...]
Gökyüzünde dünyayı yaşarken sonsuz özgürlüğümle birlikte, yaşamı arıyordum ne olduğunu bilemeden… Bir su damlasıydım, güneşin ışıklarında renklerle oynayan, karanlıklarda yıldızlarla konuşan… Mutluydum rüzgarla birlikte maviliğe savrulurken, mutluydum kuşlarla kanat çırparken, mutluydum gökkuşağı olup renkleri saçarken… Takılmışken bir bulutun peşine, görürdüm yaşayanları yeryüzünde… Hepsi zamanla koşar gibi, hep bir şeylerin peşinde… Bazen bir kuşun kanadına karışır, [...]
Her doğruyu söylemeye gelmezmiş, birtakım doğruları yaymamak, çokluktan, kamudan gizlemek gerekmiş… Peki ama, bir doğruyu söylemek, gizlemek, yayılmasını önlemeğe çalışmak o doğrunun yerinde duran yalanı sürdürmek demektir. Yalanın yalan olduğunu bilerek sürmesine bırakmaya hakkınız var mıdır?… Bu yalanlar kutsalmış, onlara dokunmaya gelmezmiş… Bir şeyin yalan olduğunu anladık mı kutsallığına inanmıyoruz demektir; bunun için “kutsal yalan” [...]
Yüreğine kustuğum metropol bir kentin merkezindeyim, anlıyamadığım ömrümün gelip geçen dökümüne yaslıyarak yüreğimi, bir hesap çıkarmaya çalışıyorum… Biliyorum ihanet bir zaman diliminin ince çizgisinden gelip yuvalanır insanın yüreğine, yıkık duvarların sokağında tortu bırakarak ve kirleterek beyaz bulutları birer birer… Buralarda sılaya da uzağım gurbete de, kendime de uzağım yalnızlığa da… Ağrılar dolanıp duruyor boynuma… Soluk [...]
Bu çay demsiz mi ne!.. Yoksa, şekeri mi az gelmiş? Alıştığım bardağın içinde değil belki de yudumlamaya çalıştığım çay… Bu ne hâl ki sanki hep bir şeyler eksik; ..çayımın demi, pastamın kreması, simidimin susamı! Bir şeyler eksik başlayınca, bir şeyler eksik gidiyor hep… İyi de, eksik işte bir şeyler; hani fıstığı çikolatamın, hani bütün renkleri [...]
Bilirsiniz ya da bilmezsiniz, öz çocuklarını boğduğu için herhalde, görkemli olduğu söylenen geçmiş, hele bir imparatorluksa, içinde taşıdığı hüsnü kuruntuyu, gerçekte sevmekten, güzel uzunken kırpılmış kısa kirpikli sanata büründürerek, bir tarikat anlaşmazlığından Nusaybin’e, bir tahttan indirilerek Selanik’e, bir eprimekten İskenderiye’ye sürgünlere gönderilmiş, kafası ipek kılıçla kesilmiş, tuğraları alçılarla örtülmüş, çocuk paşaların ilk kaymaktabağı Kanunu esasileri [...]
Merhaba ben Abdulsait; Belki haberin yoktur diye yazıyorum. Bundan bir yıl önce demokrasi yağdı sizin oralardan, sonra özgürlük geçti üstümüzden, kurşun kurşun insan hakları namlularından. Yüzü maskeli adamların, saniyede binlerce kurşunları uçtu kuşlar yerine. Ve demokrasi bizim eve isabet etti ve bir gün sonra anladım ayaklarımın koptuğunu, babamın vücudunda tam 18 adet insan hakları olduğunu [...]
Evlilik, inanmadığım halde içerisinde 17 seneyi bitirdiğim bir kurum benim için.. 17 senede (abartmıyorum) 40 çift arkadaşımın son verdiği kurum aynı zamanda da… Evliliğimin bu kadar uzun sürmesinin gizi belki de kuruma inanmamaktan geçiyor. Evliliği toplumun dayattığı şekilde yaşamamaktan… Nedir bu dayatmalar? Erkeğin muhakkak kadından yasça büyük olması, eğitim seviyesinin erkeğin lehine yada en azından [...]
Filinden şikâyet için kafile halinde Timurleng’e giderken üçer beşer sıvışıp Hoca ‘yi yalnız bırakanlar, bizden başkaları değildi. Yirminci asır, büyük bir değişiklik getirmemiştir; bugün de kazanın doğurduğuna inanır, öldüğüne inanmayız. Eski ayları kırpıp yıldız, eski yıldızları bitiştirip ay yaparız; yeni birşeyimiz yok gibidir. Tuz yükümüzü suda hafifletmeyi düşünecek kadar kurnaz olmakla övünürüz; eloğlu bizi pamuk [...]
Ahmet Haşim’ i, “Bir şiirin anlamı başka bir anlam olmaya elverişli oldukça her okuyan ona kendi hayatının da anlamını verir ve böylelikle şiir herkesin istediği yolda anlayacağı ve bundan ötürü de sonsuz duyarlıkları içine alabilecek bir genişliği olandır,” sözlerinin arkasından Valery’ nin şu sözlerini getiriyor: “Şiirlerime ne anlam verilirse anlamları odur. Benim onlardan çıkardığım anlam [...]
An olur, deli sevdamın suskunluğunu yüklenirim bir başıma. An olur, buluşur yüreklerimiz en masum sevda yollarında. Umut ki, bitivermiş daha yolun en başında… Ne yolumdasın ne yolsun sen bana… Bilmezdim ışıksız yollarda umuda kavuşmanın yorgunluğunu, Bilmezdim, umudun bir rengininde siyah olduğunu. Gece olur, en parlak yıldıza takılır dalar gözlerim… Gece olur, aniden kayar gider yokluğuna [...]
