Iraklı çocuktan Amerikalı’ya mektup
Merhaba ben Abdulsait; Belki haberin yoktur diye yazıyorum. Bundan bir yıl önce demokrasi yağdı sizin oralardan, sonra özgürlük geçti üstümüzden, kurşun kurşun insan hakları namlularından. Yüzü maskeli adamların, saniyede binlerce kurşunları uçtu kuşlar yerine. Ve demokrasi bizim eve isabet etti ve bir gün sonra anladım ayaklarımın koptuğunu, babamın vücudunda tam 18 adet insan hakları olduğunu (kurşun). Annem zaten yoktu, ben doğarken ilaç yokluğundan ölmüş. Ambargo falan dediler anlamadım çocuk aklı işte! Siz daha iyi bilirsiniz sizdede barış böylemidir? İnsan hakları, çocukları yetim ve ayaksız mı bırakır? Ya demokrasi? Güpe gündüz pazara düşer mi? Ya kuşlar gökyüzünü terkeder mi orda da? Babamla söylediğim son dua dilimde, ayaklarım hastanede ve giymeye kıyamadığım ayakkabılar elimde, çocuğun varmı senin? Ayakkabılarımı yolladım sana, ben giyemedim götür ona, belki bi işe yarar.
GİYDİKÇE BENİ HATIRLAR……
Kategori:: Denemeler