Mısralar arasında dolaşmak; Tarihi yeniden yaşamak, yaşadığınız anın manasını derinleştirmek,farkında olmadıklarınızı kalbi bir huzurla fark etmek, kelimelerin sesini bir musiki zevkinde duymaktır.Tıpkı tarihin bütün izlerinin canlı olduğu sokaklarda dolaşırken geçmişin büyüsünü içinize çekmek, damarlarınızda ecdadınızın kanının dolaştığını hissetmek ,bu büyük ve uhrevi gururla kendinizi daha iyi tanımak, aldığınız enerjiyle geleceğe daha bir gururla ve emin [...]
DOSTOYEVSKI, Turgenyev büyük kuşağı yazarlarının ortaklaşa benimsediği, ‘Biz hepimiz Gogol’ün ‘Palto’sundan çıktık,’ sözü, yüzlerce yıl boyunca unutulmayacak, çevresine yaydığı tılsımla kendi anlamının ötesini anlatan sözlerdendir. Rus edebiyatını bulduğu yerden daha yukarı asmak için Gogol’ün gösterdiği çabanın yalın ve yoğun bir karşılığı olan ‘Palto’ için söylenmiş ve büyük bir edebiyatı niçin ve nasıl değiştirdiğini anlatmakla yetinmeyen [...]
Pazar yazısı, pazartesi okumasına uymaz. Hafta sonunun ruh hali ayrıdır; hafta başının ayrı… Pazartesi herkesin daha önemli konuları vardır, okuyacak, konuşacak: Yola çıkılacaktır, okul başlayacaktır, kurul toplanacaktır, borsa açılacaktır. Rehavetin kucağında yazılmış mahmur satırlar, resmiyetin telaşına, ciddiyetin çatık kaşına uymaz; sırıtır, kaybolur. Çünkü, “Sen dün bambaşka bir insandın” diye fısıldar o yazılar… Üstüne üstlük “Hangi [...]
“Bence ya hep ya hiç olmalı! Bir hayat başka bir hayata değer. Ben sana hayatımı veriyorsam, sen de bana hayatını vereceksin… Hem de artık bir daha pişmanlık duymadan, onu geriye de almadan, diye düşünürüm. Yoksa hiçbir şey olmasın daha iyi.” O, yazarlar içinde en soylu durmayı başaranlardandı, gerçek bir aristokrattı, Dostoyevski gibi bütün parasını kumarda [...]
Sayın öğrenciler, İnsan bildiği şeyleri yeterli ; kendini ise her konuda yetenekli hissettiği oranda kaybeder. İnsanoğlu yaşamının her kesitinde ; her an …. HAYATIN GİZLİ ANAHTARLARI Sayın öğrenciler, İnsan bildiği şeyleri yeterli ; kendini ise her konuda yetenekli hissettiği oranda kaybeder. İnsanoğlu yaşamının her kesitinde ; her an ; her yeni buluşu ile kaybeder. Ve [...]
Yollar uzadı ben yürüdüm, yollar uzadı ben yürüdüm. İnişlere, yokuşlara ısındım, irâdesiz ve isteksiz duruşlara ısınamadım. Mevsim kıştı, yollardan bile şarıl şarıl sular akıyordu. Ben bu sularla konuştum. Bu mütevâzı akışa ısındım, kin ve haset dolu bakışa ısınamadım. Dağ başlarındaki koca taşlara ısındım, milletin sırtındaki vicdansız başlara ısınamadım. Derelerden, tepelerden dumanlar yürüdü. Yeryüzünü, gökyüzünü karanlık [...]
Üzgünüm ey hayat!… Ne yana dönsem kurt ulumaları, ne yana dönsem zemheri…Yüreğimde hüzün sönen yıldızlar gibi hep gözlerime döndü… Susuzluğumda bin kerbela yaşadım… Suskunluğumda bin deprem!.. Nidalarını içime gömdüğüm bir şehirde hüzne yaslanarak ayakta durmaya çalışıyorum… Kangren düşleri büyüterek, acılar demliyerek. Öldüğümü sanmışlığımın üstünden aylar geçti… Dünya güzeli oğlum yok artık, anladımki yaşayan bir ölüyüm [...]
Sen umudun sabahında dağ çiçekleri ve dağlara serilen sabah güneşi kadar güzeldin Myra. Günaydınım, gülaydınlığımdın benim. Seninle bir rüya gibiydi hayat. Ve biz o rüyada kuşlar gibi hafiftik. Yüreğimiz gökyüzü kadar engin, bulutlar kadar beyazdı. Her gözlerimi açtığımda, her kapattığımda seni görürdüm karşımda. Ellerimi her uzattığımda ellerini bulurdum. Bütün güzellikleri, sevinçleri yalnız sende yaşardım. Sensiz [...]
İnsanların çoğu kaybetmekten korktuğu için, sevmekten korkuyor. Sevilmekten korkuyor, kendisini sevilmeye layık görmediği için Düşünmekten korkuyor, sorumluluk getireceği için. Konuşmaktan korkuyor, eleştirilmekten korktuğu için. Duygularını ifade etmekten korkuyor, rededilmekten korktuğu için. Yaşlanmaktan korkuyor, gençliğinin kıymetini bilmediği için. Unutulmaktan korkuyor, dünyaya bir şey vermediği için. Ve ölmekten korkuyor, aslında yaşamayı bilmediği için.’’ W. Shakespeare Bir ninniyi [...]
“Olay, bir gün, bir köşe başında, gelip giden kalabalığın ortasında oldu. Durdum, gözlerimi kırpıştırdım, hiçbir şey anlamıyordum. Hiçbir şey hakkında hiçbir şey. İnsanlar, nesneler hangi nedenle böyleydiler, anlamıyordum, her şey son derece anlamsız ve absürttü. Gülmeye başladım. Bana garip gelen şey, neden bunu daha önce anlamadığım oldu. O zamana kadar her şeyi olduğu gibi kabul [...]
Bilirim ki aşkın bahçesinden bir gül koklayan, şeyda bülbül olurmuş. Bilirim ki aşkın pınarından bir damla içen, ömrünce sarhoş gezermiş. Bilirim ki kavuşmak olmasa sevdalılar, ağlayı ağlayı kör olurmuş. Biliyor musun, iki gözüm; bugün ayın kaçı? Hangi mevsimdeyiz? Bahar mı, kış mı, sonbahar mı, yaz mı; inan farkında değilim. Sıla ne yana düşer, gurbet ne [...]
